donderdag 18 januari 2018

De hartjesrand.

Jeetje, ik ga als een speer al zeg ik het zelf ;)
Gisteravond en vanmiddag, in het zonnetje na de storm, lekker zitten te borduren.
De hartjes kwamen als vanzelf te voorschijn.
Nu eerst weer een stuk achtergrond haken oftewel 24 rijen vasten met aan het eind 1 losse.

Gisterochtend was Roosje hier weer voor onze wekelijkse oppasdag.
Ze was een beetje moe en heeft eigenlijk de hele ochtend lekker onder haar quiltje op de bank gelegen. Beetje televisie kijken, Teletubbies en aanverwante programma's. En natuurlijk beetje luisteren naar verhaaltjes die ik gezellig bij haar op de bank voorlas. Appeltje en banaantje eten, hele kleine hapjes want ze had niet zo'n trek.
Maar gelukkig leefde zij om een uur of twaalf weer een beetje op en toen Anna en Emma door opa  van school waren opgehaald gehaald kwam ze zelfs gezellig bij ons aan tafel zitten om een boterhammetje met roerei te eten.
Nou ja, boterhammetje met roerei ....
Als eerste werd het boterhammetje vakkundig van het roerei ontdaan (roerei zonder brood is véél lekkerder) en vervolgens werd er vakkundig een plakje kaas op gelegd.
Waar ze overigens geen hap van heeft gegeten.
De pan met roerei ging weer schoon leeg; gék zijn ze erop.
Eerst een boterhammetje met roerei en dan de rest lekker zo op je bordje en naar binnen lepelen.
Ik maak roerei altijd met gebakken uien en gebakken tomaat er door, vind ik zelf ook érg lekker.

Anna zit inmiddels altijd op een grote mensen stoel, Emma de ene keer wel en de andere keer toch maar weer niet en Roos zit 's morgens als ze met ons ontbijt op haar knietjes ook op een grote mensen stoel maar 's middags zit ze altijd op een wit hoog kinderstoeltje gewoon op haar billetjes.
Maar nu kon dat ook best op haar knietjes vond zij.
Groetjes,
Tel je zegeningen.

woensdag 17 januari 2018

De aanhouder wint.

Ja, toch nog maar eens geprobeerd.
de tweede separator stond op het patroon, oh ooooh.
Wat te doen?
Tóch nog maar eens geprobeerd na verschillende reacties dat het steeds gemakkelijker zou gaan.
En kijk!
Perfect!!!
Ik ben zó blij.
Tijdens het borduren van het vorige patroontje kreeg ik steeds beter door waar de steken en toeren beginnen en ophouden. 
De eerste separator laat ik wel zitten want die eerste moeilijke keer hoort er nu eenmaal ook bij en dat mag best gezien worden.
Gister kwam Mats ons gezellig  bezig houden.
Het is zo'n heerlijk kereltje en het is helemáál fijn om hem ook zo nu en dan helemaal alleen hier te hebben.
Wim haalde hem op (kon ik nog even lekker blijven liggen) en van begin tot het eind was het genieten van de bovenste plank.
Het is een klein pretlettertje dat ons moeiteloos om zijn kleine pinkjes windt.
Hier vraagt hij zich verbaasd af waarom hij eigenlijk niet de houtblokken door de kamer mag sjouwen en ze ook niet eens aan Teun mag geven.
Hij staat in zijn rompertje want zijn sweatshirt kreeg een deel van de pompoensoep die voor zijn buik bedoeld was. Zou hij gedacht hebben dat het buitenom ook kon?
We hebben boekjes gelezen en Teletubbies gekeken.
En natuurlijk haalden we samen de duplo uit de kinderkamer op en bouwde hij samen met opa een hele hoge toren.

Ho, een autootje verdwijnt onder de bank!
O, maar dat is leuk, dat doen we nog een keer en hup,
 daar verdween het autootje wederom onder de bank.
 En nóg een keer en nóg een keer en nóg een keer enz. enz.
En na een hele boel keer bleek dat toch wel wat vermoeiend en kroop hij lekker bij opa op schoot om samen even rustig foto's op opa's telefoon te bekijken.

Heerlijk hè.

Groetjes en tel je zegeningen.

dinsdag 16 januari 2018

Bezet!

Vanmiddag liet FB mij een herinnering zien van een jaar geleden. 
En ik realiseerde mij dat ik daar nodig mee verder moet.
Weten jullie het nog? 
Het is de quilt die Wim zo ontzettend mooi vindt en die hij dus ook bestempeld heeft als "zijn" quilt.
Ik ben er 10 jaar geleden mee begonnen en nog steeds niet af 😱
Maar ...... ik heb een niet te evenaren goed excuus hoor!
Toen ik er namelijk nét mee begonnen was kondigde ons eerste kleinkind zich aan.
En ja, wat doe je dan?
Juist ja, dan gooi je alles aan de kant en stort je je natúúrlijk op een quiltje voor dat kleinkind dat er aan zit te komen. 
Nou denk je natuurlijk dat ik daarna wel weer verder kon aan deze quilt.
Klopt,
dat deed ik ook! 
 Maar ja, een poosje later kondigde de tweede zich aan, dus.....
Je begrijpt het, dat ging nog eens vijf keer zo door.
 En tussendoor moesten er quiltjes komen voor poppenbedjes, en wandelwagens en wandelwagentjes, de box kreeg er eentje, op het aankleedkussen kwam een hele zachte van badstof en flanel, de poppenkinderen moesten voorzien worden van slaapzakjes voor in de vakantie enz. enz.
Joukje werd dertig jaar en kreeg een quilt voor op hun enorme bed. 
Wim ging met pensioen en ik maakte een geweldige nautische quilt voor hem.
Kortom, deze quilt was steeds maar héél eventjes aan de beurt en moest dan kéér op kéér plaats maken voor belangrijker zaken. ;)
Maar nu,
 nu is de tijd van nieuwe heerlijkheidjes voorbij en zou ik dus normaal gesproken deze quilt weer op kunnen pakken naast de Green tea and sweet beans. 
Ik hou er van om aan twee quilts tegelijk te werken.
 De Green tea ben ik gedeeltelijk aan het quilten dus dat kan gezellig beneden maar de Colourful leg ik uit op de grond om te kijken welk stofje ik zal gebruiken voor nieuwe onderdelen en dat kan niet beneden omdat Teun zich er dan voortdurend mee bemoeit ;) dus dat moet boven op mijn 
 quiltkamer waar ik daar normaal gesproken meer dan genoeg ruimte voor heb.
Maar ......
Nu is mijn geliefde echtgenoot boven een kamer aan het opknappen en ja, dan moeten er wat spullen zolang verhuizen en dan mag je drie keer raden waar de meeste spullen van die kamer zijn beland!




Nou, lijkt me duidelijk hè. ;)

Groetjes en tel je zegeningen.

maandag 15 januari 2018

Blue Monday

Blue Monday?
Ha, nou niet voor mij hoor.
Het bezoek aan de tandarts zit er op en viel alles mee én met práchtig resultaat!
Uiteraard wel een verdoving en dat was maar goed ook,  want ze is ruim een half uur aan het boren geweest. Voelde ik gelukkig niets van maar wat een vreselijk geluid maakt dat ding toch. 
Wanneer vindt iemand toch eens een geluidsloze tandartsboor uit. Kan je volgens mij schathemeltjerijk mee worden!
En wat ook een verrassing voor mij was, dat is dat ze het tandvlees verdoofde met een staafje met iets van zout alvorens de verdoving er in te spuiten, 6 prikken en ik heb het echt amper gevoeld.
Afijn, ik kijk regelmatig even in de spiegel en word daar vandaag heel blij van.
Én tataaaaaa, de borduurrand zit er ook helemaal op en is prima gelukt!
Voor mij geen Blue Monday dit jaar!
Ik hoop voor jullie ook niet.

Groetjes en tel je zegeningen.

zaterdag 13 januari 2018

De separator op de shawl

Boy oh boy, de separator (de rand die steeds als scheiding dient tussen de verschillende patronen) dus.
Wat een drama!
Ik krijg hem er echt niet fatsoenlijk op, gggrrrrr
Wim was gelukkig aan het sporten terwijl ik hier mee bezig was en hij heeft eerlijk gezegd ook geen idee hoe een mazzel hij had dat hij zich niet in mijn directe omgeving bevond!
Zo relaxed als het ging met de draadjes afhechten, zo gefrustreerd raakte ik van dit onding. Het lukte mij echt niet om de goede insteekplaatsen te vinden om een lus op te halen; ik zie gewoon niet waar de ene rij eindigt en de volgende begint, om maar te zwijgen van de steken onderling. Naast elkaar gaat wel maar schuin omhoog en schuin omlaag is wat mij betreft een héél ander verhaal.
Schots en scheef, iets anders kan ik er niet van maken. Figuurlijk maar voorál ook létterlijk.
Er moet eigenlijk nog een zelfde lijn tegenin.
Nou,
die komt er niet!
Het haalt ook nog eens heel moeilijk uit dus dat heb ik ook opgegeven.
Helaas, het is wat het is.
Op FB heb ik meteen mijn hart al even gelucht en daar kreeg ik gelukkig allemaal bemoedigende berichtjes van medehaaksters.
Heel lief.
 Heus Gerda, hoe verder je komt hoe makkelijker het zal gaan.
En dankzij deze bemoedigende reacties is de shawl gisteravond niet in een hoek beland.
De separator heb ik gelaten voor wat het is. Misschien als het straks toch nog beter gaat dat ik dan die tweede lijn er ook nog op zet maar als het het drama blijft wat het nu was dan maak ik de volgende wel van kruisjes. :)
Afijn, ik ben vol goede moed aan de borduurrand begonnen, die volgens diezelfde meer ervaren haaksters een stuk beter te doen zou moeten zijn.
En warempel!
Dat ging weer heerlijk!
Dus daar ga ik nu lekker mee verder,
 relaxed!
Nu ik deze foto zie bedenk ik mij dat het misschien wel verstandiger is om alle witte lusjes door te knippen, los te trekken en ze maar gewoon meteen te vervangen door kruisjes om verdere frustraties te voorkomen :)

Groetjes en
Tel je zegeningen
 (en daar hoort het haken van deze separator voor mij dus NIET bij).
;)

vrijdag 12 januari 2018

Verder aan de shawl

Vanmorgen eerst naar de tandarts geweest.
Gelukkig geen gaatjes maar .....  het stukje aan mijn voortanden heeft gelekt. 
Ik wist niet dat het kon maar kennelijk toch wel. 
Maandag terug om het oude stukje te laten verwijderen en er een heel nieuw stukje aan te laten zetten :(
Ik kom er maar eerlijk voor uit; ik ben bang voor de boor van de tandarts.
Goddank zijn er verdovingen!
Maar nu even relaxed draadjes afhechten terwijl een gezellige cd met "Golden oldies" de sfeer er in houdt.
Fotootje vóór,
 En een fotootje ná,
En wat er daarna op de leuning lag,
En nu naar de kapper want de manen worden weer veel te lang.
Helaas heb ik geen dikke bos prachtige krullen.
Maar wat dan wel?
Nou, ten eerste is het heel gewillig; recht naar beneden.
Ten tweede is het nét genoeg om mijn hoofd te bedekken.
En ten derde heeft het de kleur van, hoe zeggen ze dat ook alweer?
Oh ja, peper en zout.
Maar niet getreurd, ik heb een lieve én kundige kapster die er dan toch altijd wel weer wat van weet te maken.
Maar dan moet ik haar wél zeer regelmatig bezoeken want anders hangt het er maar zielig bij ;)
En dat is nu het geval dus ik ga haar nú even een bezoekje brengen.

Groetjes, fijn weekend, en ...
Tel je zegeningen.

donderdag 11 januari 2018

Fris begin

Zo, ik ben bezig met het laatste randje zomen van de place-mats.
En de kerstquilts hebben ook weer plaats moeten maken,

Rode kaarsen en kaarsjes zijn weer vervangen door witte kaarsen en kaarsjes.
En rode rozen door witte rozen met die mooie blauwe distels die me zo doen denken aan de Franse zuidwestkust.
Net als het randje in het toilet beneden, ook hier de kerstsfeer totaal verdwenen.
En toen kwam mijn lieve dochter vanmiddag ook nog langs met een leuk potje narcissen.
Kortom, de feestdagen zijn voorbij en we gaan op naar het voorjaar.
Alhoewel, van mij mogen de dagen best nog wel een poosje lekker kort blijven hoor. Lekker vroeg de kaarsjes aan. Oh ja en nog een keertje sneeuw deze winter of mooi helder vriesweer.
Ik ga er voor!

Tel je zegeningen.

maandag 8 januari 2018

Kerstvakantie

En nóg was het feest niet voorbij!
Er stond namelijk ook nog  een afspraak/belofte over een bezoek aan Sprookjeswonderland in Enkhuizen. Dus togen we de dinsdag na Nieuwjaarsdag met alle heerlijkheidjes naar Enkhuizen.
De mama van Juul, Sarah en Mats kon niet mee want zij zat midden in drie nachtdiensten en moest dus slapen. En Wim is heel hard aan het klussen en wilde daar even mee doorpakken. Dat kwam mooi uit want dan kon ik mee rijden met Koen en zijn heerlijkheidjes, gezellig met z'n vijven in zijn auto.
Onderweg de cd van K3 op.
En dus werd er om de haverklap in mijn oor getoeterd dat we dat liedje ook in de film hadden gehoord, "hè oma?!" 
Het was dus toen al gezellig.
Saartje hoorde het allemaal aan en aangezien zij nog niet gelogeerd had maar de volgende dag zou komen voor twéé nachtjes, zoals zij mij verzekerde, nam zij voor alle zekerheid het programma voor die dagen nog even door: exact hetzelfde als wat we met Juul gedaan hadden graag.
 Ze somde het allemaal voor alle zekerheid nog een paar keer op :))
Afijn, na een klein uurtje arriveerden we tegelijk met Anna, Emma, Roos en hun papa en mama op de parkeerplaats van het Sprookjesbos.
Oeffff, wat een drukte!
Gelukkig verspreidt de menigte zich in het bos al snel maar het bleef toch de hele dag behoorlijk druk overal; zo druk dat we pas rond drie uur konden eten in één van de gezellige restaurantjes.
Zo hebben we het er in de zomer nog nooit meegemaakt.
En daar gingen we ...
Eerst maar naar het piratenschip; daar hadden ze zich in de auto al zó op verheugd.
Helaas, die was nog niet open. Dan eerst maar wat anders. De bootjes!
Anna past er nog nét in maar dat mag de pret niet drukken!
Roos rukt het stuur alle kanten op en heeft reuzelol.
Emma doet het wat rustiger aan en geniet zichtbaar.
Juultje was erg onder de indruk van dit matroosje.
En Saar had pret, zoals altijd.
Afijn, ik ga jullie niet vervelen met foto's van ieder heerlijkheidje in iedere attractie maar ik zal proberen het een beetje te verdelen zodat het voor degenen die er nooit geweest zijn toch een beetje overzicht geeft van wat er allemaal te beleven valt. Vooral voor kindjes tussen de twee en acht á negen jaar is het een geweldig park.
Nou, na de bootjes moesten we toch écht weer terug naar het piratenschip en gelukkig, we zagen hem al schommelen toen we aan kwamen lopen. Nét begonnen en we konden dan ook zó doorlopen. 
Erg fijn met vijf van die  stuiterende enthousiastelingetjes.
En jongens jongens, wat een succes was dat. Lachen, gieren, brullen; letterlijk!
Anna en Juul, bij de eerste schommel; nog geen handjes in de lucht. 
Eerst even wennen want toch wel een beetje spannend.
Saartje durft heel voorzichtig één handje los te laten.
Aan het eind van de dag wilden ze héél graag nóg een keertje en toen gingen ze allemaal helemaal los:))
Óók onze kleine Saartje,
Maar toen zat ze dan ook lekker veilig naast papa, die er duidelijk ook lol in had.
Roosje mocht hier nog niet in want ze was nog te klein. Dat werd allemaal goed gecontroleerd door de medewerkers van het park. Al hebben we ze toch een beetje gefopt want de kindjes moeten niet alleen een bepaalde lengte hebben maar ze moeten ook vijf jaar zijn en Saartje is nog maar nét vier jaar geworden maar daar vroegen ze niet naar en we hebben ze dus maar niet wijzer gemaakt. 
Foei!
En wat een geluk want wat had die kleine vierjarige Saar een plezier in dat schip.
Okay, verder.
Nu volgen een paar foto's zonder commentaar, niet nodig. ;)
Roos in de speeltuin.
Saar op een paardje
Juul helpt Emma om het zwaard er uit te trekken. Zelf ging ze echt niet op die trillende steen staan :)
Anna en Sarah in de speeltuin.
Sprookjesbos.
Wat een ontzettend leuke huisjes zijn dat!
Leuker dan in de Efteling zelfs, vind ik.
 Nu helemáál, want allemaal hadden ze een prachtig versierde kerstboom er in staan en kerststukjes op de tafeltjes en slingers langs de wanden.
Kortom, ieder huisje helemaal in kerstsfeer aangekleed.
En dan werd ook nog het sprookje van dat huisje in het kort verteld en overal een muziekje bij. 
Juul en Sarah in de speeltuin.
De grote glijbaan.
Emma op de schommel.
Nog een foto in het piratenschip.
Roosje in de speeltuin.
Joukje en Emma in de antieke autootjes.
Emma bij de waarzegster.
 Hier mochten ook alle kinderen een toversteentje ophalen waarmee ze om 16.00 uur samen met de heks de lichtjes in de grote kerstboom aan mochten toveren.
Emma als "gekkebekkenheksje".
en Saar natuurlijk als een "pretheksje".
Op de foto met de lieve heks. 
Voor Roosje was dat nog even een brug te ver. :)
Handje in handje wachten op je beurt bij de waarzegster.
Met z'n allen de grote puzzel maken.
Gelukt!
Mats smikkelt van een lekker krenten kadetje. Wat was hij lief de hele dag; geen kik gegeven.
af en toe een stukje lopen en voor de rest alleen maar zijn kleine oogjes uitgekeken naar al het moois.
Emma op een paardje.
Saar staat hier Sneeuwwitje bloedserieus te vertellen dat ze die appel écht niet op moet eten hoor.
"Hij is vergift, van je stiefmoeder! Niet opeten hoor!" Sneeuwwitje legt uit dat ze hem juist van een heel lief oud vrouwtje heeft gekregen. En Saar trekt hem nog nét niet uit haar handen. "Neeee, hij is vergift van je stiefmoeder!" Sneeuwwitje belooft hem dan niet op te eten. Saar haalt opgelucht adem en loopt verder maar voor alle zekerheid kijkt ze toch nog een paar keer om of Sneeuwwitje echt niet een hapje neemt. "Ze moet hem weggooien hè oma, dat is beter."
Ik ga nu maar stoppen met de foto's, ik kan er nog zo veel laten zien! 
Van de prachtige speeltuin met al zijn mooie draaimolens voor groot en klein.
de draaiende kopjes op de draaimolen. 
Gegild van plezier hebben ze daar op. Helaas heb ik daar alleen filmpjes van.
Maar nu hebben jullie in ieder geval een beetje een idee van deze geweldige dag en het park.
Tot slot nog eentje bij de grote kerstboom mét de lichtjes die zij kort daarvoor met een heleboel andere kindjes onder leiding van de lieve heks
(rondjes draaien en stampen met de voetjes met het toversteentje stijf in je hand en dan met z'n allen de toverspreuk roepen. Gewéldig!) 
hadden aan getoverd.
En natuurlijk moest het een paar keer over want de lichtjes gingen steeds weer uit.
Maar na drie keer het ritueel te hebben herhaald bleven ze eindelijk aan, tot groot plezier van alle kinderen.
Ons kostbare rijtje !  ❤️❤️😍😍❤️❤️


En nóg was voor ons het feest niet over.
Want de volgende dag kwam Saartje nog twee nachtjes logeren.
"Helemaal alleen oma, in mijn ukkie" 
Ze bedoelde "uppie". :)
En natuurlijk gingen wij ook naar de film van K3 

Op het zitverhogertje en natuurlijk mét popcorn
en naar de Mac Donalds om de hamburger voor opa en het Happy Meal voor haar zelf te halen.
En 's avonds mocht ook zij de kaarsjes aan steken. 

En natuurlijk ook een kaarsje bij haar bordje spaghetti met kippenpootje, haar lievelingseten.
Géén saus er bij (thuis mag dat niet maar bij opa en oma natuurlijk voor één keertje wel).
Biologische volkoren spaghetti en kippenpoot uit de airfryer, dat dan weer wel ;)
Én warme chocomel met een marshmallow, nóg zo'n traktatie voor haar.

Daarna, een verhaaltje in het grote bed. 
Opa werd weer voor twee nachtjes naar de logeerkamer verbannen.
Maar 's morgens mocht opa toch ook nog even bij ons liggen hoor. Dan haalde zij hem op voor een dikke knuffel én het onvermijdelijke kussengevecht.
Nou, lieve allemaal, het is een lang verhaal geworden met heel veel foto's. 
Ik vond het leuk om met jullie te delen en ik hoop maar dat jullie er ook van genoten hebben.
Het volgende blogje wordt er weer een met iets van stofjes, naalden en draadjes hoor.

Tot slot wens ik jullie allemaal een fantastisch

*** 2018 ***

"Maak er wat van,
en geniet, zo veel en zo vaak als maar kan!"
Tel je zegeningen.